تبليغاتX
Secret Of Tomb

87/08/20

 

  اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند

 جان به قربان تو شاها

                      که تو حج فقرایی

میلاد شمس الشموس،علی بن موسی الرضا بر مسلمانان مبارک

 

امام رضا

نوشته شده توسط دیت كرد (دختر کرد) در 11:18 |  لینک ثابت   • 

87/08/09

کرمانشاهم کرمانشاه قدیم

 

                 آخ که دل آدم بگیره اونم تو دیاری غیر شهر خودت

 

           اینجا نه امازاده ای هست بری سر بزاری تو آستان ملکوتیش خالی شی

                  نه مادر که دامانش پناهگاهت شه

                    فقط خودتی و خدات

                      اینو یهو گفتم

                     اما می زنم تو وبلاگم که شاید دلم آروم شه

---------------------------------------------------------------

             در شهری پا گذاشتم
             دور از آسمان و ستاره و افلاک
            همه جا بوی نامردیو صد رنگی
            بوی دود
           بوی غم بوی بی غیرتی بوی تریاک 
           و دستهایی که همیشه درازند
            برای گدایی،برای زدن،
       دلم برا کوچه پس کوچه های شهرم تنگ
          برای مردمش دلم گشته هلاک
          مردمانی از جنس بلور و خاک
            آخ ایلام
          در کدامین دیار خواهم یافت
            مردمی مثل مردمت ناب و پاک

نوشته شده توسط دیت كرد (دختر کرد) در 12:30 |  لینک ثابت   • 

87/08/07

 

 

   چه کسی می گوید که گرانی اینجاست؟

   دوره ارزانیست......

   چه شرافت ارزان!!!

   تن عریان ارزان!!!

   و دروغ از همه چیز ارزان تر، آبرو قیمت یک تکه نان!!!

   و چه تخفیف بزرگی خورده است

                                   قیمت هر انسان...!!!

 

اینو رو یه تیکه کاغذ پیدا کردم،زدم تو این پست

نوشته شده توسط دیت كرد (دختر کرد) در 9:30 |  لینک ثابت   • 

87/08/07

 

   عجب صبری خدا دارد..........

 

   اگر من جای او بودم همان یک لحظه اول که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان،

   جهان را با همه زیبایی و زشتی به روی یکدگر  ویرانه می کردم،عجب صبری خدا دارد....

 

   اگر من جای او بودم که در همسایه صدها گرسنه،چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم،

   نخستین سفره مستانه را خاموش آن دم بر لب پیمانه می کردم،عجب صبری خدا دارد....

 

   اگر من جای او بودم به گرد شمع سوزان دل عاشقِ سرگردان،سراپای وجود بی وفایِ

   معشوق را ویرانه می کردم، عجب صبری خدا دارد....

 

   همان بهتر که او بنشسته جای خود و تاب تماشای تمام زشت کاری های این مخلوف را دارد،

   وگرنه من به جای او چون بودم، یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می کردم.

   عجب صبری خدا دارد......

 

دکتر علی شریعتی

نوشته شده توسط دیت كرد (دختر کرد) در 8:51 |  لینک ثابت   •